زیاد سخت نیست.کافیست یکی دو ماه در انجمن شعری از انجمن های این مملکت درندشت سرک بکشی.فرقی نمی کندتهران باشد یا دار قوز آباد سفلی،همه در یک سطحند.هیچکدام از یک حدی بالاتر نمی روندو از یک حدی هم پایین تر نمی آیند.
بعد که حساب کار دستت آمدباید بگردی یک ترکیب حتی المقدور مد روز پیدا کنی.مثلا:فضای مجازی.آره فضای مجازی خوبه.حالا"مجازی"را ردیف بگیر "فضا "را قافیه.بعد چند تا ترکیب به قیاس همین فضای مجازی بساز.مثلا:خدای مجازی.صدای مجازی .درد بی دوای مجازی و...مرحله ی بعد دستچین کردن کلمات متناسب با هر ترکیب است.مثلا فضای مجازی با کلمه ی "یاهو"تناسب دارد یا پنجره ...بله پنجره هم با هر دو ارتباط دارد از طرف دیگر "یاهو در ادبیات عرفانی ما معنای خاص خود را دارد.ایهام بدی نیست .نه؟اگر چند تا چشمه ی دیگر هم بیایی که دیگر نور علی نور است.مثلا اگر بتوانی نحو کلام را بشکنی و آشنایی زدایی کنی می توانی ادعا کنی با آدرنو فالوده خورده ای .من نیم ساعتی فکر کردم و بیت های زیر ...ببخشید "پازل "های زیر را ساختم .
کوچه ...سلام...عشق...آشنای مجازی
شهر پر از درد بی دوای مجازی
باز به من خنده می زند لب "یاهو"
قسمت ما وصل در فضای مجازی
پنجره بی آسمان خدا که ندارد
خسته ام از این خدا خدای مجازی
قصه همان است خیر و شر همیشه
شعر همان،عاشقم تو رای مجازی
البته شما می توانید با تمرکز بیشتر پازل های زیباتری بسازید.من عجله داشتم برای آپ کردن.
+ نوشته شده توسط کاظم رحیمی نژاد در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 و ساعت
0:23 |