تبليغاتX
گاه‌نوشت‌های کاظم رحیمی‌نژاد
دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386ساعت0:27
فروغ فرخ زاد یکی از ۵شاعر مطرح نسل اول شعر نو ایران است وبه اعتقادمن حلقه ی اتصال نسل اول و دوم.او زبان گفتار را در شعرنو مرسوم کرد و در این کار البته وامدار احمد شاملو است شاید بگویید زبان آرکائیک شاملو کجا و زبان گفتار فرخ زاد کجا.توجه شما را جلب می کنم به شعر افق روشن در مجموعه ی هوای تازه ی شاملو.همان شعری که با این بند شروع می شود(روزی ما دوباره کبوتر هایمان راپیدا خواهیم کرد)این شعر مثل جزیره ای است در میان شعر های شاملو . اگر نام شاملو در زیر آن نباشد من باور می کنم که این شعر فرخ زاد باشد .زبان این شعر همان زبانی است که فروغ آن را در شعر خود گسترش داده و به نسل بعد پیشنهاد کرده است.بی شک موج نو شعر فارسی به لحاظ زبان وامدار شعر های فرخ زاد است. شنیدم که فروغ هر گاه از آینده شعر ایران سخن می گفت احمد رضا احمدی را مثال می زد.نمی دانم او اگر زنده می ماند امروز چگونه شعر می گفت و چقدر با این امواج همراه می شد.۲۴ بهمن سالروز در گذشت او بود اگر تهران بودم می رفتم قبرستان ظهیر الدوله.این را نوشتم که یادی از او کرده باشم. 

طرح از مسلم ابراهیمی/www.artlar.com       

یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت23:57

اشاره: نوشتن تاثيريک انقلاب فراگيردر منطقه‌ی کوچکي مثل لارستان چيزی است در حد واقعه‌نگاری و نبايد آن را معادل تاريخ‌نگاری انگاشت .

چند سالی ست که وقايع سال‌های منتهي به انقلاب را در منطقه لارستان پيگيری می‌کنم. محصول اين کنجکاوی‌ها نوشته‌ای است که قسمتی از آن را اينجا گذاشته‌ام.  اين نوشته کامل نيست. برخي موارد را نقدا ننوشته‌ام. احتمالا از برخي وقايع نيز بی‌اطلاعم. اما اگر عمری باقی بود سر انجام آن را در بخش پايانی کتاب (تاريخ معاصر لارستان) خواهم آورد.


ناگفته‌های انقلاب اسلامی در لارستان 

از سال 1285(هجری شمسی) تا انقلاب اسلامی سال 1357 مردم و بزرگان لارستان طی چهار مرحله در برابر اراده ی رژیم های سلطنتی قاجار و پهلوی مقاومت نمودند و حتی گاه تا آستانه ی قیام نیز پیش رفتند اما هر بار به دلیلی از ادامه ی راه باز ماندند و دچار زیان های بسیاری شدند. در جریان قیام آیت الله سید عبدالحسین نجفی لاری علیه استبداد قاجار و زورگویی های قوام شیرازی (والی وقت فارس) مرجع سیاسی-مذهبی لارستان یک دوره مبارزه سخت را پشت سر گذاشت، درگیری های متعدد، غارت شهر لار و سرانجام از دست دادن رهبر مذهبی منطقه مردم لارستان را به استیصال کشاند و آنها را برای چند سال در فترت فرو برد از سال 1332(هجری قمری) (1292هجری شمسی) تا سال 1348(هجری قمری)(1308هجری شمسی) حادثه سیاسی قابل توجهی در منطقه لارستان در جهت مقابله با حکومت مرکزی دیده نمی شود که این امر با توجه به در حال گذار بودن حکومت ایران امری طبیعی به نظر می رسد. در سال 1304 هجری شمسی با ورود آیت الله سید عبدالمحمد آیت اللهی به لارستان دوره ی جدیدی در تاریخ معاصر این منطقه رقم خورد این دوره اگر چه چندان طولانی نبود و بیش از پنج سال طول نکشید اما به دلیل حادثه سال های 1308و1309 و ایستادگی مرحوم آیت الله سید عبدالمحمد آیت اللهی و زادان خان گراشی در برابر نیروهای حکومت مرکزی، در حافظه تاریخی مردم لارستان زنده مانده است. شرح ماجرای سال 1308 لار و گراش مفصل است و در این مجال نمی گنجد امّا نکته مورد توجه ما در این بحث این است که در این جریان نیز مردم لارستان مرجعیت دینی و سیاسی خویش (آیت الله سید عبدالمحمد آیت اللهی) را از دست دادند؛ و با تبعید ایشان به شیراز مدتی منطقه لارستان دچار خلاء مرجعیت دینی و سیاسی شد. حادثه سوم که این جانب در کتاب «آیت الله سید علی اصغر موسوی لاری، چهره درخشان تاریخ لارستان» بطور مفصل به آن پرداخته ام، ایستادگی مردم لار در برابر اراده ی در بار در جریان انتخابات مجلس شانزدهم (1328) می باشد...

ادامه مطلب را اینجا بخوانید!

                                                           نمای از پایین گشیدن مجسمه شاه توسط انقلابیون


ادامه مطلب