تبليغاتX
گاه‌نوشت‌های کاظم رحیمی‌نژاد
یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت12:55
انتخابات مجلس در لارستان همواره از جنبه ی رقابت های غیر سیاسی بومی- قومی قابل تحلیل است.البته در برخی دوره ها می توان رگه هایی از فعالیت باندهای شبه سیاسی را تشخیص داد.در انتخابات ۲۴ اسفندنیز با توجه به رد صلاحیت شدن چهر ه های موسوم به اصلاح طلب اصولا به لحاظ سیاسی رقابتی در کار نبود تا از میان تفکرات سیاسی متفاوت انتخابی  صورت گیرد.به بیان ساده تر با انتخاب هر یک از کاندیداهای تایید صلاحیت شده ی لارستان تفاوت معنی داری درجبهه گیری های احتمالا سیاسی  نماینده ی لارستان در مجلس پدید نمی آمد چراکه اصولاهیچ کدام از این داوطلبان رجل سیاسی نبودند.
اما اتفاق فرخنده ای که در این انتخابات غیر سیاسی روی داد برگزیده شدن شخصی غیر لاری به نمایندگی از طرف مردم لارستان بود.سالیانی است که تصور بسیاری از مردم بخش های محروم لارستان بر این بوده است که نماینده شان در مجلس اگر لاری نباشد و مثلا از بخش خودشان باشد  چنین و چنان خواهد شد و پیشرفت خود را در گرو فرستادن کاندیدای شان به مجلس می دیدند.امروز با انتخاب شخصی غیر لاری  این فرصت کم نظیر نصیب تمامی مردم لارستان شده تا این اشتباه تاریخی را تصحیح کنند .من بسیار امید وارم که تا ۴-۵ سال آینده دیدگاه  وسیعتر عمیق تر و منطقی تری در بین مردم و مسئولان بخش های مختلف لارستان در این مورد به وجود آید.روزی را می بینم که همگی متوجه اشتباه بودن صورت مسئله بشویم و در یابیم که نماینده ی مجلس به تنهایی مانع ویا موتور محرک پیشرفت لارستان نمی تواند باشد .روزی را می بینم که تعریف جایگاه نماینده ی مجلس در ذهن ما تغییر کرده است .آن روز شاید عده ای دور هم بنشینند و برای آینده ی لارستان فکر اساسی تری کنند .اگر آن روز دیر نشده باشد...

                                                        

دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت11:20
دیگرمرا توان سرودن نیست

وقتی غزل بدیهه ی بودن نیست

زنجیر را گره گره می گویم

اینجا مجال عقده گشودن نیست

 

وقتی دهان به بغض برآماسد

آن به که نایدم سخن اندر کام

اینجا صدا ازان یکی بوم است

شاید که نور اذان نکند بر بام

 

خواب کدام معجزه می بینند

این قفل های محجر پوسیدن

بعد از کدام سلسله می ریزند

پشت چقدر مقبره بوسیدن

 

"بودن به از نبود شدن" ای دوست

بگذار آسمان قفسم باشد

تا زنده ام مرا به زمین مسپار

هر چند واپسین نفسم باشد...