گاه‌نوشت‌های کاظم رحیمی‌نژاد

جمعه بیست و چهارم آبان 1387ساعت22:33

یک سال گذشت .اوست پایدار.به پیشنهاد دوستان وجود مجازی یافت و به احترام همان دوستان اوست پایدار

چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387ساعت16:28

چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت8:46

بازگشت ادبی در سبک شناسی شعر فارسی از اواخر دوره ی زندیه تا اواخر دوره ی قاجارامتداد دارد .ویژگی عمده ی این سبک ظهور شاعران بدلی است .فردوسی قلابی ٫سعدی قلابی ٫انوری قلابی و...این موجودات فکر می کردند برای بزرگ شدن باید تجربیات ۷۰۰سال پیش را تکرار کنند و حاکمان قاجار هم فکر می کردند پرورش شاعران مداح علت بزرگ ماندن نام سامانیان و غزنویان است پس برای رسیدن به جایگاه آن بزرگان باید مداح تربیت کنند .

این روزها چنانکه می دانیم بازار مدارک قلابی داغ است .گل سرسبدش هم مدرک آقای وزیر و باقی قضایا .البته خوش ندارم زمین خورده را لگد کنم .قصدم بحث در مورد این آقا نیست منظورم به خروارها مدارک قلابی است که در دست خلق الله است .دکتر و مهندس قلابی در این مملکت کم نیست اتفاقا اکثر کسانی که من می شناسمشان یک نیمچه مسئولیتی هم دارند یا داشته اند.می گویید نه نگاهی به در و دیوار شهر بیندازید .اگر فردا روز اسم پسر ۸ ساله ام را به عنوان دکتر در تابلو های شهر ببینم تعجب نمی کنم .همین روزها ست که نام بچه هایی که قد کشیده اند و می توانند بروند اینور و آنور مدرک بگیرند با عنوان های پر طمطراق بر سر در شهر نصب خواهد شد .دکتر قلابی ٫فردوسی قلابی٫مهندس قلابی٫سعدی قلابی ...به راستی عاقبت قاجار ها و شاعران قلابی شان به کجا کشید ؟

تداعی آزاد (4)

چهارشنبه هشتم آبان 1387ساعت22:39

عهد کرده بود هیچگاه نفرین نکند.آموخته بود هیچگاه پشیمان نباشد.اما او نفرین کرده بود نه آن مورچه ی ناگزیر گزیدن و نه آن مزدور ناچاررا .او عهد خود را با تو نفرین کرده بود تا عقوبتش کنی ...و تو با لبخندی او را پشیمان کرده بودی.