گاه‌نوشت‌های کاظم رحیمی‌نژاد

جمعه نهم اسفند 1387ساعت12:36

دستم به نوشتن نمی رود.با خود می گویم یه چیزکی بنویس. آپ کن.بعد می بینم حرفی برای گفتن نیست . به من چه که عده ای چندصد میلیارد پول زبان بسته ی هم ولایتی های مرا بالا کشیده اند ؟من که گفته بودم قبلا .اما مردم بدشان آمد که من گفتم :اشتباه تاریخی می کنید.

به من چه که آقای رحیم پور ازغدی راکه آوردند در مورد وحدت تشیع و تسنن سخن رانی کند اسم کلی شاعر و عالم عالم تسنن را برد که در مورد حقانیت علی(ع)نوشته اند و در مورد عاشورا سخن گفته اند اما اسم مظلوم خنجی شافعی را که شعر عاشورایی بی نظیرش زبانزد است نیاورد و ازمناره ی شیخ دانیال خبر نداشت اسم آیت الله سید علی اصغر لاری را که ۷۰سال پیش رساله ای در باب وحدت تشیع و تسنن نوشت هم نبرد . ایشان لابد اطلاع نداشته .کسی هم نبوده گوشی را دستشان بدهد که اینجا کجاست.ما هم لابدگل لگد کردیم دیوان آن شاعر و رساله ی این بزرگوار را منتشر کردیم.

بعد می گویم بیا بنویس: کی می آید کی نمی آید.معجزه هزاره سوم .آقای عبای شکلاتی .شیخ اصلاحات .میرحسین ....یکی نیست بگوید برو فاعلاتن ومفاعیلن و مدرن وپست مدرنت را درس بده .این چیزها چه دخلی به تو دارد